اصول آی کی دو

آی کی دو ممكن است كه تأثیرهای مهیج دیگرهنرهای رزمی را نداشته باشد ولی از ارزش بسیاری در نزد كارآموزان خود برخوردار است كه عبارتند از: اول، وجود حركات آهنگین و تناسب فیزیكی اندام كه هر دو از اجزاء اساسی تمرین دفاع شخصی هستند. دوم، تقویت انضباط و طرز برخورد بدون خشونت در مقابل حریف. سوم، آی کی دو روش مؤثر پیچاندن، خم كردن و كشیدن مفاصل و دست و پا را آموزش می دهد و بنابراین آنها را قادر می سازد كه انعطاف پذیر و نیرومند باشند. و از كششهای صدمه زننده در امان بمانند. و بالاخره اینكه آی کی دو آگاهی از طرز قرار گرفتن و تنظیم خوب بدنی را افزایش می دهد و واكنشها، فرمانها و هماهنگی را بهبود می بخشد. دانش آموز یاد میگیرد كه از نیروی حریف استفاده كند و آن نیرو را به حیطة عمل خود آورد تا اعمال تهاجمی را خنثی كند و حمله كننده را در كنترل خویش قرار دهد. اجرای آی کی دو مستلزم مهارت قابل توجهی است: تكنیك صحیح باید به موقع و در زمان صحیح با نیروی كافی برای نایل شدن به هدف اجرا گردد. البته این نكته بدان معنی است كه مقدار مشخصی از نیرو به طور صحیح به كار برده شود.وقتی كه دومرد در سطح مسابقات در حال تمرین روش مبارزة‌ آزاد هستند شخصی امكان موفقیت دارد كه بتواند نیروی بالقوة‌ خود را در اجرای تكنیك به فعل تبدیل كند. این سخن بدان معنی نیست كه این كار نشدنی است اما قاعدة كلی چنین است: اگر مقدار كافی نیرو مورد استفاده قرار گیرد،‌ هرقدر كه ضریب مهارت بیشتر باشد نیروی كمتری جهت اجرای تكنیك لازم خواهد بود. اصولاً اختلاف ناچیزی میان مكتبهای مختلف آی کی دو وجود دارد. در مكتب اوشیبا تأكید بیشتر بر تركیب قدرت بدنی و روحی قرار دارد در این مكتب مهم ترین منبع كی یا قدرت درونی است. در ابتدا اوقات زیادی صرف به دست آوردن كی و پیشرفت آن می گردد. شاگردان اوشیبا یاد می گیرند كه چگونه حركات خود را حریف هماهنگ كنند تا بتوانند نوعی گفت و شنود معنوی حركات را پدید آورند. شاگردان به خود نظم می دهند تا بتوانند در زمان مناسب واكنش نشان دهند،‌ نا اینكه حركات آنان صورت وحشیانه و غیرمؤثر داشته باشد. پس از تمرینات فراوان شاگرد درخواهد یافت كه بدون متوسل شدن به قدرت خشن می تواند چند حریف را در كنترل خود درآورد. در حقیقت نیز هدف شاگرد باید انجام این امر بدون صدمه رساندن به حریف باشد. به گفته اوشیبا « تمرین رزمی تمرینی نیست كه هدف آن همانگونه كه قبلاً بوده است شكست دادن حریف باشد بلكه تمرین عشق خداوند در درون خودمان است» این فلسفه پایه تمام مكاتب آی کی دو است. شاگردان روشهای یوشینكان یا شیودا، اگرچه تابع همان اصول فلسفی هستند ولی در نمود این فلسفه اختلاف اندكی از جنبه های اخلاقی و جسمی پیدا می كنند. در این روشها تأكید بر این است كه با آموزش تكنیك صحیح با ملایمت می توان قدرت را كنترل كرد. آموزش بر اساس مجموعه ای از نمونه های خاص كه ابتدا با تمرین قرار گرفتن صحیح آغاز می شود، استوار است. در این حالت بر طرز قرار گرفتن صحیح مركز ثقل بدن و اجتناب از ماندن در خط حملة‌حریف تأكید می شود. همچنین تمرینات زیادی برای بهبود قابلیت انعطاف و قدرت مفاصل و دست و پا وجود دارد. بعد از این مرحله نیز كار با آموزش كنترل های اولیه مانند ایكاجو، نبكاجو، سانكاجو، یپنكاجو كه همه در رابطه با مچ و عمل گرفتن حریف هستند، ادامه پیدا می كند. هریك از این كنترلها حالتهای بسیار مختلفی دارد كه شاگرد به سرعت مجموعة گسترده ای از آنها را می آموزد. در مكتب شیودا در حدود یكصد و پنجاه تكنیك پایه معرفی می شوند كه بایستی پی در پی به تمرین آنها پرداخت. این تكنیكها در پایان شاگرد را قادر می سازند تا در بقیة تكنیكها كه نزدیك به سه هزار فن هستند، استادی بیابد. به دلیل این عقیده كه آی کی دو آموزشی ورای مغلوب ساختن و پیروزی است، در این مكتب مسابقه طرفدار ندارد و بر هماهنگی روحی تأكید می شود.